Zaman

zaman ilerliyor
biz nereye?
hayat nereye?
her ayrı gün aynı çelişkiler
varabilecekmiyiz sona doğru?

Dokun-ma

Dokun ve yaşa tüm zenginliği ile
Dokun ve gülümse üm kalbinle
Dokun ve hare hare yayılsın sevda

Dokunma ve sadece seyret
Dokunma ve kapa gözlerini
Dokunma ve her akşam selam eyle sevdaya...

Aslında

Aramızda aslında göklerde aradıklarımız
Ne zaman dara düşsek ve onlara yakarsak
Aslında çok ama çok yakındalar
Yanıbaşındalar hatta ruh'umuz ile kardeş onlar...
Tam yanıbaşımızda...

Dostlar üzerine

Dualara dahil ederiz en kıymetli dostlarımızı

Ne zaman kendimi minicik hissetsem dualara sığınırım

ve bilirim ki her bir dost yürek o en güzel yürek gibidir...

der gibi

inci gerdanlık zaman zaman
çağrıyor gibi;
gel dahil ol bana
dahil ol bu şehre
dahil ol bu devrana
der gibi...

Hayat

Hayat bizi gerçekten de bir plan
dahilinde mi yönlendiriyor acaba...

Öz

Şehir bir pus girdabı içinde kaybolmuş gibi.

Biz ademoğulları ise bir şekilde yolumuzu bulmaya çalışıyoruz.

Kimi batıya, kimi de doğuya dönmüş yüzünü.

Ortak olan, herbiri bir arayış içinde;

Güzele ve iyiye doğru...

Öz;

her birimize göre ayrı olduğu kadar

bir o kadar da aynı aslında.